„Türk erkeğiyle asla! derdim hep. Şimdi ise Ali’yi çok seviyorum!“ dedi Lara…“Neden öyle söylerdin?“ diye sordum. „Türk erkeklerini yakışıklı bulmazdım. Bana hitap eden kişilikleri de yok“ diye cevap verdi.Ama Türkiye tatilinde Ali ile tanıştıktan sonra fikrini değiştirmiş…Geçen haftaki yazımda Lara ve Ali’den bahsetmiştim. Lara 25 yaşında, mavi gözlü, orta boylu, güzel yüzlü, iyi karakterli ve üniversitede okuyan zengin bir Alman kızı. Müslümanları ve yaşamlarını ilginç bulsa da Hıristiyan kalmak istiyor. Dinine bağlı. Ali ise 24 yaşında, „normal görünen, yakışıklı sayılan“, mesleği ve işi olmayan „fakir bir Türk ailenin“ oğlu. Müslümanlığını sadece bayram namazı kılmaktan, „iyi karakterli olmaktan“ ve bazen oruç tutmaktan ibaret gören –gerçek kişiliği nasıl bilemem, zan edemem- Türkiye’de yaşayan bir Türk erkeği.Lara: Beni ailesine götürdü. Ablaları bana sarılıp sarılıp öptüler. Zannedersem annesi de beni çok sevdi. Ailesi çok hoş. Ali beni ailesiyle tanıştırdıysa, sizin Türk-Kültürünüzde bu ne anlama geliyor?“Zehra: Ailesiyle tanıştırdıysa ciddiyetini gösterir. Ama Ali’yi ve ailesini tanımıyorum, bilemem…Lara: Ali ile birlikte ağabeyinin evinde sabahladık. Sence Türk ailesi şimdi benim hakkımda „Erkekle hemen cinsel ilişkiye giriyor“ diye kötü düşünür mü? Zehra: Türk kızı olsaydın durum değişirdi. Ama sen Alman olduğun için öyle düşünmezler, dedim.…..Lara bana mail yazmış. „Ali’nin İngilizcesi pek iyi değil. Beni anladığı ve anlatmaya çalıştığı kadar sohbet edebiliyoruz. Daha detaylı şekilde Almanca yazdığım bu mektubu Türkçeye çevirir misin?“ diye. Bu „Aşka“ inanmasam da, Lara’yı kıramadım…„Senin için her şeyi yapmaya hazırım. Dünyanın neresine gidersen git, seninle gelirim. Sen benim her şeyimsin. Ruh ikizim gibisin… Seni çok takdir ediyorum. Hayatını düzenlemeye çalışıyorsun, yılmıyorsun...“ Gibi birbirine benzeyen bir sürü cümleyi Türkçeye çevirdim. Çok samimi bir mail idi. Lara Türkçe çeviri aşk mektubunu bir kağıda aktarmış ve Ali’ye vermiş.„Eee, mektubu okuyunca Ali ne dedi?“ diye sordum. Ali mektubu almış. Biraz göz gezdirmiş. Vaktim olduğunda cevap yazarım demiş! Mektubun Türkçe yazılmış olduğunu hatırlatayım. Mektubun cevabını hiç yazmamış. İstese Türkçe olarak cevap yazabilirdi.„İlk erkek arkadaşım Arnavut idi, Almanya’da yaşaması yasal değildi. 15 yaşımdaydım. O ülkesine gönderildi. Bir süre sonra aşk bitti. Sonra bir erkek arkadaşım daha oldu. 2 yıl sürdü. Ondan sonra 4 senelik bir ilişkim oldu. Alman erkekti. Sonu acıyla bitti“ diye anlatmıştı Lara.Zehra: Lara, geleceği düşünüp de, Ali’yle de acılar yaşayabileceğinden endişe duymuyor musun?Lara: Hayatımda o kadar sorunlar ve acılar yaşadım ki, artık „şimdi mutlu olmaya“ çalışıyorum. Geleceği düşünerek endişe etmekle bir şey değişmiyor.Zehra: Türkiye’de vedalaşırken Ali sana en son ne dedi? Lara: Ali de durumları olduğu gibi kabul ediyor. Biz şimdilik sevgiliyiz. Geleceği bilemeyiz. Evlilikten söz etmedik. Ali Almanya’ya gelmek istemiyor. Amerika veya başka bir ülkeye daha sıcak bakıyor. Ben Ali’ye söyleyebileceğim her şeyi söyledim. Kimsenin peşinden koşamam. Kararı Ali versin artık. Ben onu Almanya’ya davet edeceğim ve en kısa zamanda yine Türkiye’ye gideceğim. Ali’yi ziyaret edeceğim. Bu ilişkinin sonu ne olursa olsun, yaşadığım mutluluk bana yetiyor. Mutlu anılarım oldu Türkiye’de…Bu aşk bitse bile, pisman olmayacağım………Birçok cahil-kültürsüz Avrupalı kadınların Türkiye’den garson erkeklerle evlendiklerini biliyorum ama, Lara gibi birisinin Ali’ye aşık olmasına şaşırdım. Aslında hiçbir şeye şaşırmıyorum artık, laf olsun diye „şaşırdım“ diyorum. Hayatta herkesin başına her şey gelebilir…YABANCIYLA EVLİLİKYabancıyla evlilik başlarda ilginç ve heyecanlı görünse de, sonradan güncel hayata dönüldüğünde çok sıkıcı oluyor. Bunu düşünemeyenler ve sadece heveslerini almaya çalışanlar ömür boyu acı çekmek zorunda kalıyorlar. Bu tür evliliklerden çocuklar doğduysa, sorunlar ve acılar hiç bitmiyor.Türk’ün Türkle evliliğinde de sorun olabilir, ama yabancıyla evliliklerde bu sorunlar ikiye, üçe katlanıyor…Hem Türk bir eşin „Erkeğim-kadınım“ demesindeki duyguyu, yabancı bir eş asla yaşatamaz.Yabancı bir eşe asla Türkçe deyimleri-atasözlerini kullanamazsınız, Türkçe edebiyat okuyamazsınız…Türk filmleri izleyemezsiniz…İzleseniz de „keyf“ alamazsınız. Misafirliklerde hep „Almancaya tercüme ediver“ diye rica gelir…Bıkarsınız…Adetleri bilemez, yaşatamaz. Kültürün derinliğini bilemez, sadece anlamaya ve taklit etmeye çalışır, ama belki…Yabancı eşiniz Türkçe öğrense bile, kelimelerin ruhunu, anlam zenginliğini asla bir Türk eş kadar anlayamayacaktır.Yabancı bir eş ile kelimeler, duygular, anlamlar hep eksik kalacaktır…Hayat dolu dolu yaşanamayacaktır…(Müslüman olmayan kadının „Müslüman çocuk yetiştirmesine“ değinmiyorum bile!)Not: İstisna olan „Çok uyumlu bir yabancıyla“ mutlu evlilikleri kasdetmiyorum. Yabancıyla evliliklerin büyük çoğunluğu hüsranla bitiyor.Başbakanımız Recep Tayyip Erdoğan’a taziye:Başbakanımıza ve ailesine Allah'tan sabır dilerim. Merhum Tenzile Erdogan'ın mekanı Cennet olsun, aminKur’ân okuyan, namaz kılan, duygularını gösterebilen hassas bir evlat yetiştirdiği için, biz Tenzile Anne’yi hep rahmetle anacağız. Başbakanımızın Türkiye için yaptığı tüm iyiliklerin sevabı, Tenzile-Annenin de hasenat defterine yazılıyor. „Sebep olan yapan gibidir[1] Türkiye’nin şimdiki gelişmiş ve müreffeh durumuna bakarak Tenzile Anne’nin hasenatlarına o kadar imrendim ki, keşke ben onun yerinde olsaydım diye düşündüm. Herkes böyle bir evlat yetiştiremez çünkü…Allah Tenzile Anne’ye rahmet eylesin, mekanı Cennet olsun. Amin.Zehra YAVUZ / Almanya / Haber 7zyavuz@ymail.com


[1] Ed-dellü alel hayri kefailihi: Hayra vesile olan yapan gibidir. (Tirmizî, Ilm, 14.)

Kaynak : haber7.com